ο εραστής των κρίνων

Ο εραστής των κρίνων

Απ’ το ρόδο βγαίνει αγκάθι
κι ‘απ το πρόβατο προβαίνει
κέρατο τρομαχτικό
μον’ το κρίνο, δες εδώ
άσπρο είναι, άσπρο μένει
η αγάπη τι να πάθει;

Δεν είμαι των πολλών, μα ούτε και των λίγων
τα λόγια είμαι εκείνων, που λένε ποιητές
παιδί των κεραυνών και των δροσοσταλίδων
ο εραστής των κρίνων, κρυμμένος στις καρδιές

Απ’ της Παναγιάς τα χέρια
ως τα υπόγεια καταγώγια
για τον ευαγγελισμό
μ’ ένα κρίνο το λευκό
πάλλευκο, λευκό θα μένει
η αγάπη τι να πάθει;

Δεν είμαι των πολλών, μα ούτε και των λίγων
τα λόγια είμαι εκείνων, που λένε ποιητές
παιδί των κεραυνών και των δροσοσταλίδων
ο εραστής των κρίνων, κρυμμένος στις καρδιές

 


Σαν να λέμε «Είτε βραδιάζει, είτε φέγγει είναι λευκό το γιασεμί», Γ. Σεφέρης: «Το γιασεμί» Ημερολόγιο καταστρώματος, Α΄, 1940. Ποιήματα. Ίκαρος, 1974. 176
Ασεβής κατάχρηση και συνέχεια του ποιήματος του Ουίλλιαμ Μπλαίηκ «Το κρίνο» από τα Τραγούδια της Πείρας.

απόσπασμα
Photo Photo

Τα τραγούδια της πείρας

Songs of Experience, William Blake

σε μετάφραση Γιώργου Μπλάνα | Εκδόσεις Ερατώ

Ήταν ένας από τους σημαντικότερους Άγγλους ποιητές και παράλληλα ζωγράφος, χαράκτης εικονογράφος, μυστικιστής και οραματιστής. Χαρακτηρίζεται συχνά ως ο «Προφήτης» της αγγλικής λογοτεχνίας και υπήρξε αναμφισβήτητα ένας από τους πλέον εκκεντρικούς και πολύπλευρους καλλιτέχνες. Αν και στην εποχή του χλευάστηκε ως παράφρων, σήμερα τιμάται ως μεγαλοφυΐα και συγκαταλέγεται ανάμεσα στους μείζονες ποιητές της παγκόσμιας λογοτεχνίας.

Ο ίδιος ο Μπλαίηκ, υπερασπιζόμενος κάποτε το έργο του, παρατήρησε: «Το Υψηλό παραμένει κατ' ανάγκη σκοτεινό για τους Αδύναμους ανθρώπους. Αυτό που μπορεί να είναι σαφές για έναν ηλίθιο δεν είναι άξιο της προσοχής μου.»

 

Συντελεστές

Στίχοι-μουσική: Νίκος Κολλάρος (η πρώτη στροφή με δάνειο από το ποίημα "The Lilly")
Πιάνο: Άγγελος Αγγέλου
Ερμηνεία: Γρηγόρης Κλούμης
Εικαστικό: Γρηγόρης Κολλάρος

η επικοινωνία

kollaros.nikos@gmail.com