το στερνό παραμύθι

Το στερνό παραμύθι

Πήραν στρατί-στρατί το μονοπάτι
βασιλοπούλες και καλοκυράδες
από τις ξένες χώρες βασιλιάδες
και καβαλάρηδες απάνω στ’ άτι

Και γύρω-γύρω απ’ της γιαγιάς μου το κρεβάτι
ανάμεσα από δυό χλωμές λαμπάδες
περνούσανε και σαν τραγουδιστάδες
της τραγουδούσαν - ποιός το ξέρει – κάτι

Κανείς για της γιαγιάς μου την αγάπη
δε σκότωσε το Δράκο ή την Αράχνη
και να της φέρει το αθάνατο νερό

Η μάνα μου είχε γονατίσει κάτου
μα απάνω – μια φορά και έναν καιρό –
ο αρχάγγελος χτυπούσε τα φτερά του
ο αρχάγγελος χτυπούσε τα φτερά

 


Λαϊκότροπη μελοποίηση του Λάμπρου Πορφύρα σε ένα τραγούδι για τη γιαγιά, τη μάνα και την εγγονή.
απόσπασμα
Photo Photo

Μια χώρα πάντα σιωπηλή

Μια  χώρα πάντα σιωπηλή, Λάμπρος Πορφύρας

Εκδόσεις Ερμής

«Πολλές φορές στου δειλινού τη μυστική την ώρα,
όταν γυρνώ με την ψυχή βαριά συλλογισμένη,
πολλές φορές στην ερημιά βγαίνει μίαν άυλη χώρα,
μια χώρα πάντα σιωπηλή και πάντα θαμπωμένη.»

Λάμπρος Πορφύρας (1879-1932).
Ψευδώνυμο του Δημητρίου Σύψωμου, λυρικού ποιητή από την Χίο.

 

Συντελεστές

Ποίηση: Λάμπρος Πορφύρας
Μουσική: Νίκος Κολλάρος
Ενορχήστρωση: Νεοκλής Νεοφυτίδης
Ερμηνεία: Ζωή Παπαδοπούλου
Εικαστικό: Φωτεινή Πολυδώρου | «Οστεόγραμμα. Οικογενειακό κειμήλιο»

η επικοινωνία

kollaros.nikos@gmail.com