η γυναίκα του κάδρου

Η γυναίκα του κάδρου

Η γυναίκα του κάδρου μας κοιτάζει από ‘κει
απ’ το ύψος του βάθρου και μιαν άλλη εποχή
μας κοιτά και μας γνέφει, στο σκοτάδι που πέφτει
και όταν σβήσουν τα φώτα θα ξαπλώσει μοναχή

Η γυναίκα του κάδρου το μακρύ της λαιμό
για να ακούσει γυρνάει όσα λέγονται εδώ
μα ότι ακούει δεν λέει, με τα μάτια το λέει
και κρατάει το στόμα χρόνια τώρα κλειστό

Η γυναίκα του κάδρου θέλει τόσο να βγει
να πετάξει για κάπου ν’ ακουστεί σαν κραυγή
τα όριά της ζητάνε δάχτυλα που ακουμπάνε
τι δεν θα ‘δινε, χώμα να πατήσει στη γη

Η γυναίκα του κάδρου τα πυκνά της μαλλιά
μια κορδέλα τα δένει τα όνειρα της λυτά
Τα υφάσματα τρέμουν σε λουρίδες ξεφεύγουν
στον αέρα πετάνε συναντούν τα πουλιά

 


Μια γυναίκα θέλει να ξεφύγει από το παραλληλόγραμμο. Γραμμένο πάνω σε ένα κεφάλαιο από το βιβλίο της Αγγελικής Στρατηγοπούλου «Δεν θα ξαναρωτήσω το μπαμπά».
απόσπασμα
Photo

Δεν θα ξαναρωτήσω τον μπαμπά

Δεν θα ξαναρωτήσω τον μπαμπά, Αγγελική Στρατηγοπούλου

Εκδόσεις Μελάνι

Το βιβλίο συνδέει τη ζωή με τον θάνατο και ανατρέπει την παιδική ηλικία. Η φαντασία οδηγεί στο απροσδόκητο διαπερνώντας τα όρια των αισθήσεων και του νου. Με αφετηρία το ελάχιστο και τη μεγέθυνση του ως την παραμόρφωση, ο κόσμος του αποτελείται από επινοήσεις υπαρκτών και μη υπαρκτών όντων, καλώντας μας να κρυφοκοιτάξουμε πίσω από τις παραβατικές σελίδες που ενδύονται την αθωότητα.

 

Συντελεστές

Στίχοι-Μουσική: Νίκος Κολλάρος
Ενορχήστρωση: Σάσα Παπαλάμπρου
Ερμηνεία: Αργύρης Μπακιρτζής
Εικαστικό: Ντόρα Ρίζου

η επικοινωνία

kollaros.nikos@gmail.com